بانــــویـــ ـ ـ اردیبـهشــتــــ ـ ـ

یه ســــه حــــــــرفیِ بی نقــــــطه ؛ رهــــا

ای خداوند  قابل  التوبات ....


از  بنده مدام  شکستن و از  تو  پیوسته بستن !

از بنده مستمر  گسستن و از تو باز پیوستن !

 

 

این چه  قاعده ی غریبی است در  عالم که  معشوق ناز  عاشق را می کشد ...!

محبوب به دنبال محب می افتد و کریم در پس سائل می گردد؟!

چگونه است که آغوش پذیرش تو گشاده تر از  پای رجعت ماست ؟ 

مارا از اینهمه غفلت نجات  بخش ....! 

 

برگرفته از  مناجات سید مهدی شجاعی ...

نوشته شده در ۱۳٩٢/٩/٦ساعت ۱٢:٥۱ ‎ق.ظ توسط رهـــایی نظرات () |

Design By : Night Melody